ROSALÍA DE CASTRO

Rosalía naceu o día 24 de Febreiro de 1837 e morreu o 15 de Xullo de 1885.
Cando Galicia era un país totalmente analfabeto os versos de Rosalía foron amados,recitados e recordados.
recibe a influencia do romanticismo (Heine, Espronceda). Admira a Fernán Caballero como muller-escritora, ten relación con Bécquer e frecuenta ós ambientes de recuperación dunha identidade galega diferenciada, presididos polo seu marido Murguía.
Seu libro "Cantares Gallegos" foi o revulsivo da dormida cultura galega.Co seu libro en castellano "En las Orillas del Sar" alcanza a condición de precursora do modernismo e do existencialismo.
Ninguén ata estas datas se asomara, en ningunha das linguas hispánicas, a territorio tan grave do espíritu human.

RODRÍGUEZ CASTELAO

Naceu en Rianxo (1886) e morreu en Bos Aires (1950). Foi un importante político, escritor, pintor e bebuxante galego.É un dos pais do nacionalismo galego.
Seus traballos teóricos, súas conferencias, seu compromiso político, levouno a morrer no exilio, a súa actitude de total integración de ser galego, hacen que a súa personalidade sea de vital importancia, non só como punto de partida de humor gráfico galego, senón como referencia de calidade parangonable cós grandes maestros de todo o mundo

VICENTE RISCO

Naceu en Ourense en 1884.Licenciouse en dereito na Universidade de Santiago de Compostela.Fundou o Partido Nacionalista Republicano e mais tarde o Partido Galeguista.Foi o fundador da revista "La Centuria", e en 1920 publicó seu ensaio máis coñecido e importante "Teoría do nacionalismo galego" que convertiuno no principal ideólogo galeguista do momento.A obra de Risco, e en especial este ensaio, é decisivo na formulación dese concepto e na construcción de moitos aspectos básicos do discurso nacionalista.
Vicente Risco recolle o legado de Murguía e combínao con outras influencias coma o irracionalismo filosófico, o determinismo xeográfico, o neotradicionalismo e a etnografía.O resultado é que concibe a nación como un "feito natural independente da vontade dos homes", en oposición ó comcepto liberal baseado na vontade xeral rousseauniana. As nacións non poden ser algo continxente, senón entes moito máis estábeis, como a propia Natureza.
Polo que atinxe a Galicia para el non hai dúbida: "Galicia é xa unha nación"

ALFREDO BRAÑAS

É o creador da teoría do rexionalismo conservador galego.É un lider de forte personalidade e ó redor da súa persoa vaise desenvolvendo un movemento que se inicia practicamente coa Grande Obra de Antolín Faraldo. Castelao defíneo como un gran patriota e un home extraordinario.
Naceu en Carballo, pero trasladouse a Cambados cando era neno. Iniciou o bacherelato en Santiago e despois continuou na Universidade compostelana. Realizou o doutorado en Madrid.
Alfredo Brañas construíu a súa teoría rexionalista sobre a base dunha experiencia rexionalista en Galicia e Catalunya e sobre o esquema dunha formación xurídica e económica moi intensa. A formulación da súa teoría rexionalista está contida en numerosos traballos, en revistas e en xornais.
Brañas, o día 1 de Xaneiro de 1890, tomou posesión do seu primeiro cargo público: o de concelleiro do Concello de Santiago de Compostela.
Seguiu moi de cerca a evolución do rexionalismo catalán e desa observación foron xurdindo documentos e escritos que o lider galego intentaba instaurar en Galicia.

IDENTIDADE NACIONAL

Hai moitas formas de identificarse nacionalmente.As persoas soen ter algún signo que os identifica coa súa cidade o co seu pais.Por exemplo España é coñecida como o pais dos "toros" e Galicia é coñecida polos seus antepasados "os celtas".
Os signos máis representativos soen ser as bandeiras e os inmos, aínda que tamén hai diferentes causas para sentirse identificado coa túa terra: a forma de pensar, a lingua, os antepasados...
En España as persoas que se senten máis nacionalistas son os vascos, os cataláns e os galegos, poeque teñen un pasado con gran historia, aínda que as demais autonomías podense sentir identificados coa súa terra por diferentes motivos.

OS CARRILANOS

Galicia vive nestes tempos a convulsión que vai supoñer a posta en marcha do tren de alta velocidade, que unirá as principais cidades con Madrid en menos de tres horas.
A mediados do século XX iniciáronse as perforacións dos túneles de ferrocarril máis longos da península, os que atravesaban os montes de Galicia, entre Puebla de Sanabria e Ourense.
A construcción do Ferrocarril Puebla de Sanabria-Ourense foi unha historia interminable durante prácticamente medio século, prometido por gobernos monárquicos, republicanos e da dictadura.Abriuse o treito plutoniano da liña Zamora-A Coruña, coa que quedaría aberta a comunicación de Galicia con Castela.
Os homes que fixeron estas liñas son considerados "heroes", por distintas razóns: interminables horas de traballo á escuras, dificultades técnicas, fatigas, días de folga durante a segunda República, traxedias provocadas polos tiros e a pólvora e estaban afectados pola silicose.
Fíxose unha panorámica esperanzadora do treito de caminos de ferro e dos proxectos en marcha da recuperación das súas estacións para o seu emprego turístico e cultural.

O MEGALITISMO

Tamén chamado cultura megalítica, é o tránsito dunha economía depredatoria a unha productora. Houbo unha agricultura cerealística de rozas durante o V milenio.
O termo megalitísmo deriva da construcción do enormes monumentos funerarios feitos con grandes pedras, que poden ser de diferentes tipos:
- círculos líticos ou crómlechs
- menhires, en Galicia chamados pedras
- mámoas (sepulcros funerarios)
Desenvolveuse en Galicia durante o terceiro milenio a.,C formando parte dun fenómeno cultural moi amplo que se difunde nas zonas costeiras do occidente europeo.
A existencia de mámoas testemuña o culto ós mortos e a crenza nunha vida de ultratumba.
As mámoas se localizan nas gándaras e penicháns, é dicir, en terreos aptos para o pastoreo e a gandería. Teñen unha economía centrada na agricultura, pero completada coa actividade pastoril, gandeira e de prácticas depredatorias de base mesolítica.A gandería na época megalítica baseábase na cría de bois, porcos, cabras, ovellas...Os agricultores sementaban cereais e legumes.
A sociedade megalítica galega non desenvolveu unha importante xerarquización social, como amosan os sepulcros e os enterramentos colectivos.É pois unha sociedade igualitaria, composta de pequenas comunidades asentadas de forma dispersa no territorio e moi relixiosa.
A cultura megalítica comeza a esmorecer a finais do terceiro milenio, pois non consigue manter a súa vitalidade cunha tecnoloxía metalúrxica.